Vanaf 20 november 2026 regelt het Wetboek van economisch recht voor het eerst uitdrukkelijk de “adviesdiensten” bij consumentenkrediet. Wie ze verleent, neemt extra verplichtingen op zich, mag er niets voor aanrekenen en mag ze geen “advies” noemen. Voor kredietbemiddelaars heeft dat gevolgen tot op het visitekaartje.
Wat is een adviesdienst?
U kent de raadgevingsverbintenis al. Bij elk krediet moet u de klant passende toelichting geven en het krediet zoeken dat het best bij zijn situatie past. Dat blijft verplicht en gratis.
Een adviesdienst gaat verder. Het is een persoonlijke, gemotiveerde aanbeveling over welk type financiering de klant best neemt. Denk bijvoorbeeld aan een klant die u vraagt of hij best krediet opneemt bij de verkoper, gebruik maakt van een bestaande kredietlijn of een nieuwe lening op afbetaling aangaat. Volgens de parlementaire voorbereiding staan dergelijke adviesdiensten conceptueel los van de bemiddeling, al kunnen ze ermee worden gecombineerd.
Wie mag adviesdiensten verlenen?
De wetgeving behoudt het verstrekken van dergelijke diensten voor aan kredietgevers en kredietbemiddelaars. Derden mogen dit in principe niet doen. Kredietbemiddelaars moeten bij elke transactie uitdrukkelijk meedelen of zij al dan niet adviesdiensten verlenen.
Welke verplichtingen gelden er?
Verleent u een adviesdienst, dan moet u:
- vooraf, op papier of een andere duurzame drager, meedelen of uw aanbeveling steunt op uw eigen productaanbod of op een ruim marktaanbod;
- informatie inwinnen over de persoonlijke en financiële situatie, de voorkeuren en de doelstellingen van de klant;
- rekening houden met de risico’s gedurende de hele looptijd, en over een voldoende ruim productaanbod beschikken;
- handelen in het belang van de klant;
- de klant een afschrift van uw aanbeveling geven, op papier of een andere duurzame drager;
- de klant waarschuwen als een krediet, gelet op zijn financiële situatie, specifieke risico’s inhoudt.
Twee Belgische keuzes
Geen “advies” of “adviseur”. De richtlijn liet de lidstaten toe het gebruik van die termen te verbieden. België heeft dat gedaan. Een functietitel als “kredietadviseur” op uw website, visitekaartje of e-mailhandtekening lijkt dus moeilijk te worden.
Geen vergoeding. U mag voor adviesdiensten niets aanrekenen, rechtstreeks noch onrechtstreeks. Volgens de parlementaire voorbereiding wil de wetgever een “opbod” voorkomen, waarbij een betaalde persoonlijke aanbeveling de gratis wettelijke raadgeving zou verdringen.
Ook bij hypothecair krediet
Voor hypothecair krediet geldt een gelijkaardige regeling, met hetzelfde verbod op de termen en op een vergoeding. Ook de term “hypotheekadviseur” lijkt dus moeilijk te liggen.
Wat doet u best?
- Kijk uw functietitels, website, visitekaartjes en e-mailhandtekeningen na.
- Neem in uw documenten een standaardzin op die vermeldt of u al dan niet adviesdiensten verleent.
- Verleent u ze wel, leg dan een vast sjabloon vast voor de schriftelijke aanbeveling, met de risicowaarschuwing.
Schending van deze regels wordt strafrechtelijk gesanctioneerd.
Hulp nodig?
Twijfelt u of uw werkwijze als adviesdienst geldt, of hoe u uw communicatie aanpast? Neem contact op met Portelio Advocaten.
Timothy Van de Gehuchte
